آنها دربارهء دين خود استقامت به كار بردند ، وقتى كه نوبت به آن زن رسيد قبل از آنكه او را هلاك كنند شاه به او گفت : آيا حاجتى دارى ؟ گفت : آرى حاجت من اين است كه براى جمعيّت ما يك گودال كنده شود و امر كنى كه كليّهء ما را در آن دفن نمايند شاه قبول كرد و آنها را در يك قبر مدفون كردند و آن قبر است كه تا قيام قيامت بوى مشگ از آن استشمام مىشود - انتهى . قصّهء خضر با موسى عليهما السّلام در جاى خود نگاشته شده و بعد از اين خواهد آمد و سلطنت ذو القرنين مدت ( 500 ) سال بود . بعد از ذو القرنين ، منوچهر مدت ( 126 ) سال سلطنت كرد ، و منوچهر همان بود كه فرات را حفر كرد ، منوچهر بود كه دست‌برنجن زنان ، لباس ، اسلحه ، آب و ملك و باغ و بستان را شروع كرد ، زمانهء او زمانهء خوب و خوشى بود ، موقعى كه موت ارفخشد عليه السّلام كه نبىّ و گمنام و ساكت بود در رسيد خدا به او وحى كرد كه امر و نور خدا را به فرزند خود شالخ به امانت بسپارد پس آن حضرت ، شالخ را خواست و او را وصيت كرد به آنچه كه پدر به او وصيّت كرده بود و آن امانتهائى را كه در دست داشت به او تسليم نمود . 15 - شالخ بن ارفخشد پس شالخ عليه السّلام به امر خداى تعالى قيام كرد و مؤمنين هم با او بودند ، شالخ عليه السّلام طريقهء پدران خود را پيش گرفت و سنّت آنها را اجرا ميكرد تا اينكه وفات او در رسيد ، آنگاه خدا او را مأمور كرد كه نامها و حكمت و نبوّت را به فرزند خود هود عليه السّلام بنحو امانت تسليم